Op 25 september 2009 is de achtste gedichtenbundel "Sierlijke golven krullen van plezier" (ISBN 978 90 6265 644 8; NUR 306) van Walter Palm verschenen bij Uitgeverij In de Knipscheer. Op 6 maart 2010 vond een succesvolle presentatie van deze bundel plaats in Landhuis "Bloemhof" op Curaçao.

Stel je voor dat je een gedicht schrijft over een persoon die om vijf uur 's middags overlijdt, je publiceert dat gedicht, en ongeveer een jaar na publicatie van dat gedicht, overlijdt je moeder om vijf uur 's middags! Het overkwam de Curaçaose dichter Walter Palm. Het gedicht "Vijf uur 's middags" staat in zijn nieuwe gedichtenbundel "Sierlijke golven krullen van plezier".

Deze bundel bestaat uit drie delen: (I) "Curaçao" ; (II) "Curaçao in het hart van Den Haag" en (III) "De vluchtige kus van de zwarte vlinder".

In het openingsdeel "Curaçao" komen zowel de plezierige als de problematische aspecten van het geboorte-eiland van de dichter aan bod. Leuke zaken als de vermakelijke Nanzi (de Caraïbische variant van Reinaart de vos), de indrukwekkende zonsopkomst in de tropen, het aanstekelijk carnaval en de meeslepende muziek van zijn betovergrootvader Jan Gerard Palm passeren in dit deel de revue, maar ook staat de dichter stil bij minder aangename aangelegenheden zoals de zwaar milieuvervuilende olieraffinaderij en het treurig slavernijverleden.

Licht en schaduw wisselen elkaar ook af in het middendeel van de gedichtenbundel. In dit deel ("Curaçao in het hart van Den Haag" dus) zijn gedichten opgenomen over gebeurtenissen en plekken in Den Haag die direct gerelateerd zijn aan Curaçao. Er is het vrolijk gedicht over het Jan Gerard Palm concert dat in aanwezigheid van HM de Koningin in Den Haag plaatsvond op 1 november 2008, maar er is ook een gedicht over de droevige aanleiding voor Madurodam. Het beginkapitaal voor deze wereldberoemde bezienswaardigheid in Den Haag werd namelijk geschonken door de Curaçaose familie Maduro voor een monument als blijvend aandenken voor hun zoon George Maduro die in Dachau was overleden.

In het slotdeel staat de dood centraal. De dood komt in wisselende gedaanten voorbij. Soms is de dood "sneeuwwit als poedersuiker", dan weer is de dood "de onpeilbare inktzwarte diepte" of "een op hol geslagen paard dat draaft over kale vlakte van mijn hart". In dit slotdeel staat de verklaring voor de titel van de gedichtenbundel, die namelijk ontleend is aan een regel uit het gedicht "Zee".

De drie delen van de gedichtenbundel zijn onderling verbonden. Het openingsdeel eindigt met een gedicht over de muziek van Jan Gerard Palm, en in aansluiting hierop opent het middendeel met het Jan Gerard Palmconcert. In het middendeel komt ook de poëzie van de Curaçaose dichter Pierre Lauffer, die eerder in het openingsdeel van de gedichtenbundel wordt beschreven, weer terug in het gedicht "De Collectie Antilliana van de Haagse bibliotheek". Het middendeel eindigt met "Zilver" een gedicht over de dichter die in Den Haag in het midden van de nacht gewekt wordt door het geluid van een gevallen zilveren lepel, en die vlak daarop wordt gebeld dat zijn moeder op Curaçao is overleden om vijf uur 's middags lokale tijd. Het slotdeel van de gedichtenbundel sluit hierbij aan en opent met het gedicht "Vijf uur 's middags".

Het gedicht "Over kale vlakte van mijn hart" is door het dagblad "Het Parool" uitgekozen tot Gedicht van de Dag op 17 november 2009. Het gedicht "Over kale vlakte van mijn hart" is geïnspireerd op de zin “Por los ojos de la monja galopan dos caballistas” uit het gedicht "La monja gitana" uit de bundel "Romancero Gitano" van Federico García Lorca.