|
Afscheid van het verleden
Staande bij het graf van mijn vader
hoor ik in het ritselen van de bladeren
bijna zijn stem die mij gidst en desnoods berispt.
Staande bij het graf van mijn vader
hoor ik in het ruisen van de bomen
bijna zijn struikelende, astmatische ademhaling.
Staande bij het graf van mijn vader
zie ik even, heel even een fleurige vogel voorbijflitsen
zie ik even, heel even zijn glimlach oplichten.
© Copyright Walter Palm
◄begin
►kristòfgedichten
►gelegenheidsgedichten
|